09-09-05

Happy birthday to my son

Vandaag is het de verjaardag van juniorke, zie foto. Ik ben na mijn nightshift het kaartje in de bus gaan deponeren om zo het risico niet te lopen dat het niet op tijd zou aankomen. Everything for de boy, you now. Elf jaar is de snuiter nu al geworden. De tijd staat niet stil en tijdens het schrijven van dit postje ben ik me daar volledig van bewust. Nu zullen we langzaam overgaan naar de fase in zijn leven dat hij met de dag zelfstandiger word en steeds minder zijn papa en mama’s beschermende hand boven zijn hoofdje nodig heeft. Ook zijn we bijna gekomen aan de leeftijd dat ik naast zijn papa ook zijn vriend wil zijn als hij is omringd door schaduw of zich down en eenzaam voelt. Met gans mijn hart en liefde wil ik dan het licht zijn in de duisternis en er zijn voor hem. Ik hoop dat het die richting zal uitgaan zodat hij er nooit alleen zal voorstaan en hij me in zijn hart sluit op de zelfde manier en we elkaar nooit meer loslaten, wat er ook gebeurd. Jammer dat de tijd zo snel gaat want ik weet nu al dat ik het zal missen. Een spontane knuffel, mijn handen eens door zijn haar te laten glijden, daar kan ik zo van genieten. Dit is niet te beschrijven, dit zijn zo van die momenten dat je beseft dat je uitermate dankbaar mag zijn dat dit je ooit te beurt viel. Yes i’m blessed, iedere keer als ik hem mijn naam hoor zeggen. Iedereen van ons is op zoek naar dat wat we maar een gevoel van compleet zijn gaan noemen. Dit is wat je voelt als je in het gezicht van je kind kijkt en in die lieve kijkers van hen het respect en de liefde kunt aflezen die ze voelen voor jou. In my solitairy life moet je zien te leven met de joy van de mensen om u heen. Dit is iets dat voor mij reuze meevalt, of toch veelal. Een eigen kind is natuurlijk nog een dimensie hoger en woorden kan ik niet vinden daarvoor omdat deze zeker zouden afbreuk doen aan de gevoelens die daar bij horen. Ook al hebben we in feite gefaald in onze relatie toch ben ik super gelukkig dat ik mijn zoontje heb omdat dit nog altijd het levend bewijs is van wat uit het werkwoord liefde word geboren.

Als afsluiter voor juniorke “proficiat met je verjaardag” Voor altijd zit je in mijn hart ik ben je vader, mij raak je nooit meer kwijt ik heb je tot hier grootgebracht en ik weet het jongen, je hebt nog heel veel vragen, ook ik weet daar niet alle antwoorden op maar ik zal luisteren en met je praten over de liefde, het leven en je getob en welke beslissing je ook neemt, ik zal er altijd voor je zijn, je bent en blijft een deel van mij. Liefs papa.




06:15 Gepost door Justin | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

* Ook een gelukkige verjaardag van mij! ;)

Gepost door: pam | 09-09-05

Gelukkige verjaardag Da's wel lief! amai zeg... ook een gelukkige verjaardag van ons hier!

Gepost door: Ourlipsaresealed | 09-09-05

*** *smelt*

Gepost door: Fresco | 09-09-05

papa wow... hoe jij over jou zoontje praat... dat is om tranen van inje ogen te krijgen! Je zoontje is zeer gezegend met een vader zoals jij!

Ik moet je ook nog steeds danken voor de woorden.... je weet wel welke ik heb alleen weinig tijd om terug te reageren... maar zometeen werk ik mn blogje bij en kun je lezen waarom niet, nogmaals ik waardeer het zeer en nog een dikke proficiat met je zoontje en een knuf voor jullie bijde

Gepost door: zonnetje | 09-09-05

jep ik had er ook bijna tranen van in de ogen..

Hopelijk mag ik dat gevoel ooit ervaren..

Gepost door: Tinkerbell | 14-09-05

De commentaren zijn gesloten.