05-01-06

Once upon a lifetime...

Na mijn tweede werkdag, of beter gezegd werknacht, val ik met de grootste moeite terug in het patroon. Na een verlofperiode van veertien dagen die een verzameling waren van alles wat aangenaam was moet ik terugkomen op wat ik in een vorig postje heb beschreven. Dat de tijd een fractie sneller is gaan lopen, wel daar heb ik de afgelopen dagen niets meer van gemerkt. Wat ik wel gemerkt heb is dat het een absolute noodzaak is, werken, dit vertelde de stand van mijn rekening toch J . Gelukkig heb ik mijn i-pod om mijn nachten aangenamer te maken. Zou hem voor geen geld meer kunnen missen. Toen Heather Small voor me zong dat het "One Night In Heaven" was dacht ik, Heather my dear, you took a sip from the devil's cup if you think i believe it. Met "Moving On Up" ging het al meer de juiste kant op...lol. Ja het was terug even slikken en doorgaan om zo aan het idee te wennen dat er nog zeven weken volgen voor er ons een verlofdag te beurt valt. Man da zal zwaar zijn, wel nog recup om in te zetten als joker...

Na een week te zijn samen geweest met juniorke was het ergens te verwachten. Niets is namelijk mooier dan je eigen kind nog een nachtzoentje te geven terwijl het in zijn diepste slaap of vredige dromen is beland. Verschillende keren ben ik daar getuige van geweest de afgelopen dagen. Als part-time papa kwam deze gedachte bij me naar boven bij het aanschouwen van al dit moois. Zou hij eigenlijk wel weten hoeveel hij betekend voor me en hoe erg hij in mijn hart aanwezig is. Een mens of een papa toont niet elke dag hoeveel hij wel van zijn spruit houdt, we proberen het wel en dit soms op zoveel vanzelfsprekende manieren, dat het mss ook zo ervaren wordt. Van waar die twijfel? Mss heeft het ook te maken met het feit dat de liefde je eens is ontglipt en je dan aan jezelf beloofd hebt dat dit je niet meer mag te beurt vallen. Daar ik mijn gevoelens vroeger in verband daarmee nogal diep verborgen hield voor deze die ik lief had probeer ik dit nu te veranderen en juniorke wel die kennis te geven. Ik denk dat je dit niet genoeg kan doen. Alleen al als er opeens geen morgen meer zou zijn door een ongeval of als mijn tijd hier op aarde er opzit, hopelijk heb ik nog een lange tijd tegoed, zal mijn liefde waar hij nu kennis van heeft voor altijd verder leven in hem en dit zonder mij. Dit alleen al maakt het meer dan de moeite waard om het op zoveel mogelijk manieren duidelijk te maken. De dag dat ik voor het eerst in zijn donkere kijkers keek wist ik dat dit alles oversteeg. Dit is geen broer of zus, geen familie die je niet hebt mogen kiezen. Zoals dit wel het geval is van vrienden en op die maner het dikwijls gezegde de kop op steekt “beter een goede vriend dan je eigen familie” wat niet altijd zo hoeft te zijn maar spijtig genoeg soms van toepassing is. Wel een eigen kind is gewoon je eigen familie die je wel hebt mogen kiezen. Het gevoel dat je ervaart als je u eerstgeborene teder tegen je borst houd, tja dat kan ik nu es niet beschrijven se. De onschuld in zo een mooie vorm gegoten, je eigen kind, brengt je tot het besef dat dit familie is voor het leven maar dan op een ongekend niveau. Je voelt een speciale band die alles overstijgt die zich in mijn geval slechts een keer zal overkomen in mijn mensenleven. Nee dit is het nog niet echt, ik kan het dus niet beschrijven hoe hard ik er ook over na denk. In de wetenschap dat ik gedurende een kwartier geen aanslag meer heb gemaakt. De beste dingen komen zelden tweemaal voor in een leven denk ik nogal veel. Je weet nooit, maar in geval van juniorke ben ik het vrijwel zeker.

Gisteren was het de zon die me een boost gaf in de juiste richting en me al een iets beter of te zeggen goed gevoel gaf. Bij het huiswaarts rijden in de vooravond viel me op hoe verschillend het zonlicht is in de avond in vergelijking met de morgen. Hoe anders is het felle zonlicht die haar stralen door de ochtendlucht priemt in vergelijking met de rust van die ze uitstraalt als ze s’avonds ondergaat... Heerlijk hoe groot en fier ze daar net boven de horizon stond en ze op die manier met de grootste gebouwen en bomen haar eigen gestalte meet met een voorsprong om u tegen te zeggen. Een prachtig kunstwerk van Mama Natuur. Het moet wel een Mama zijn, de natuur bedoel ik. Want zij hebben nu eenmaal de kracht om zo iets moois te baren. Mijn postje loopt weer uit heb ik de indruk.. Ik ga afsluiten met dit, ‘t is allemaal hoe je het bekijkt, maar vooral dat je het bekijkt van uit je hart.

Groetjes; Justin x







18:39 Gepost door Justin | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Kinderen .. .. voelen dat aan, als hun ouders hun doodgraag zien en alles voor hen overhebben .. daar ben ik van overtuigd :) Trouwens, volgens mij ben je in je hart allesbehalve part-time papa...

Gepost door: Mystic Flower | 06-01-06

Hallo Justin Justin heel erg bedankt voor je reactie en je hebt gelijk. Het moet een plaatsje krijgen en dan gaat het leven verder. Wat er na de dood komt is iets wat niemand weet, ook ik hoop dat hij ergens is waar het goed is.
Lieve groet,

Gepost door: Purplerose | 07-01-06

nu... Ga ik je eindelijk eens bij mijn favorietjes zetten, ik vergeet altijd van hier langs te komen.
En je zet zo mooi je gevoelens neer, schande dat ik hier niet vaker kom lezen :-)

Gepost door: zuchtje | 07-01-06

And how time it ticks away Heather heeft ook een mooi liedje om op te dragen aan Juniorke:

I will climb the highest mountain
just for you.
Bring gold and silver to your door
just for you.
I will raise my glass up to the sky
just for you.
I will be your strength and be your pride
be with you.

I’ll make sweet soul music all night long
just for you.
Make you feel that you belong
just for you.
We’ll take a ride in the tunnel of love
just us two.
I will scream aloud at the altar of God
I love you.

Just for you I’ll wash you down,
cleanse your soul and be around,
hold your hand and lead the way,
be with you all through your day.
Just for you I’ll sacrifice
everything in my life,
I will give all this to you,
dedicate my self to you...

Etc.

Gepost door: Fresco | 08-01-06

De commentaren zijn gesloten.