21-03-06

Stike a pose... the result .

Dit zijn ze dan de resultaten van de fotoshoot waar ik in een vorig postje al over berichte. Ik wil ze met iedereen delen, ik ben zo... ( beretrots ) Dit is de levende materie van een samensmelting in de tijd dat de liefde tussen Justin en Zij op zijn top was. Toen we nog in blijde verwachting waren heb ik wel miljoenen keer een visueel beeld willen schetsen van hoe mijn eerstgeborene er zou uitzien. Een soort diareportage die me ergens een beeltenis moest geven van hoe hij er zou uitzien op verschillende periodes in zijn kind zijn. Ik ben er vrijwel geen enkele keer in geslaagd.

God ja, het geboren worden. Ik herinner me nog zijn eerste blik op de wereld zoals het gisteren was. Hij fronste zo erg zijn baby gezichtje dat hij een eerste grappige indruk maakte. Het was natuurlijk ook nieuw om zo plots uit die veilige cocon verwijderd te worden en de vertrouwde mantra van een moederhart, dudum, dudum, dudum, die de beschermengel van daarboven je eindeloos toefluisterde niet meer te horen. Ik krijg nog spontaan een glimlach op het gezicht als ik dit fragment voor de geest haal. Dit had hij van mij die kleine spruit. Ik kan namelijk ook nogal nors kijken als het me niet aanstaat.

                                                                          

En het zinde je niet, zoveel was zeker. De kilte van de verloskamer, de geur van ontsmettingsmiddel, de ongefilterde decibels van het geluid, proberend van je een beeld te schetsen van je omgeving zonder de fijn afstelling van het zicht, het moet je verward hebben dat het geen naam had. Onmiddellijk werd je overtroeft van iets dat een mens tekent, de overtroevende emotie van je houvast te verliezen. Je eerste kreet was er eentje die duidelijk liet horen dat je niet opgezet was met je nieuwe situatie, waarschijnlijk wou je meteen terug naar dat vredige waarin die prikkende en duwende, trekkende en zwaaiende mensen tot een zwijgende massa zouden verdwijnen. Ik wou het je besparen, geloof me.

Na alle testjes die nodig waren om hem een gezonde baby te noemen kwam hij dan terug in de armen van het goddelijke wezen waarvan hij waarschijnlijk dacht deze nooit meer terug te vinden. Hij vroeg zich ongetwijfeld af ‘Ik moet iets verkeerd gedaan hebben, ze heeft me verlaten...’ maar daar was ze weer in moeilijke en pijnlijke tijden. De MaMa. Als PaPa was ik aanwezig en getuige van het magisch moment, one moment in time, die me zal bijblijven tot de dood.

                                                                        

Voor de rest van zijn leven beloofden we het vanzelfsprekend voorrecht dat hij bij ons altijd die veilige thuishaven zal vinden. Ook bij mij als PaPa, weliswaar in een iets andere vorm. Onze taak is meer het op afstand houden van het kwaad gericht. Maar als basis dus ook het beschermende. Daarom dat het voor mij zo natuurlijk is dat de liefde voor een moeder zo anders is. Ze zijn er op elk moment in je leven en zullen je altijd terug het gevoel geven dat met niets te evenaren is. Een kalme bekende omgeving om te bekomen van plezier of verdriet. Net dat ietsje meer dan bij een PaPa.

Tot hier hebben we hem dus grootgebracht onze Kerel, ik hoop dat ik een goede vader ben en zal blijven voor juniorke. We hebben als vader de last van ongewild het hoogst te staan met het laatste woord. Een soort dirigent in het leven. Waar je op momenten soms ook geen raad weet laat je niets blijken van je angsten. Integendeel veelal houden we ons sterk tot na het hoekje. Nu is hij op weg naar volwassenheid. Daar zal mijn taak als vader echter niet ophouden. Al het verdere zal steeds onder mijn waakzaam oog gebeuren. Dit stadium duurt langer dan het volwassen worden. Het is een lifetime job waarvan de kinderen de waarde ervan pas gaan inzien als ze zelf al volwassen zijn. Ooit heb ik eens gelezen dat echte volwassenheid word bereikt als de vaders er niet meer zijn.

                                                                        

Ik hoop dat ik een goede vader ben, sometimes I make mistakes but I'm only human. De mama is in ieder geval geslaagd met glans. En dit al van bij de start.

vvvvvv

Een kind is niet zomaar een dingetje, iets bloots.
Diep in dat dingetje verbergt zich iets groots.
Er woont een wonder in, iets ongelooflijk machtig.
Een kind is meer dan alleen iets engelachtig.
Ik weet niet wat het is, dat, maar ik maak me sterk :
Zo'n kind is niet alleen maar mensenwerk.
(Toon Hermans)

15:56 Gepost door Justin | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

dank je voor dat verborgen gedicht...
Een vriendin is net bevallen, en dit is perfect om op het kaartje te zetten!

Gepost door: c-ke | 21-03-06

btw Hele knappe foto's!!! Je hebt echt een pracht van een zoon!

Gepost door: c-ke | 21-03-06

* Heel mooie foto's! Had ook ni anders verwacht ;)
Tuurlijk ben je een goede vader, ben er van overtuigd :) 'k Vind 't trouwens ook heel mooi dat je zo'n goede dingen over de mama kan zeggen .. Blij dat jullie absoluut niet zo'n bekvechtend ex-koppel zijn waarvan het kind de dupe is :)

Gepost door: LittleStar | 21-03-06

Haai there Justin In één woord, prachtig! Zowel jouw verhaal als de foto's. Het is een pracht jongen en poseren kan die goed zo te zien.
Je kan met recht trots zijn.
Fijne avond nog.
lieve groet

Gepost door: purplerose | 22-03-06

Little Justin is vast en zeker trots op zijn PaPa!

Hij wordt later ongetwijfeld acteur
Like Marlon Brando, Jimmy Dean...
On the cover of a magazine!

Gepost door: Fresco | 24-03-06

;-) 'tis alvast een geslaagde zwart-wit-shoot geworden!

Gepost door: lord cms | 26-03-06

De commentaren zijn gesloten.