08-10-06

The rainbow make live colourful...

regenboog

In de afgelopen week waren er op momenten een aantal dingen waarop mijn brein op een speciale manier geprikkeld werd. Zo van die dingen waar je als mens eff bij stil staat. In een solitary life of op momenten dat je alleen de emotie, gewaarwording of het gevoel ervaart, zet dit zoals bij ieder van ons de radertjes van je brein aan het werken. Na zo bij een paar van die puntjes te hebben stil gestaan nam ik als gadget-idool mijn gsm en gebruikte de tip die ik ooit kreeg van een very nice guy en maakte er gewoon een spraakmemo van op mijn euh.. dictafoon. Voelde me na een paar memokes net dokter Bernard J.

 

Ma het zorgde op deze manier dus wel dat ik een steuntje in de rug kreeg voor het maken van dit postje. Dus bij deze ben ik nooit meer alleen.. Ik vertel het gewoon allemaal aan mijn vriendje samsungeenenaloor J. Wat deze me na het afsluiten van alle gespreken had te vertellen gaat als volgt.

 

Alles begon toen ik uitverkoren was tijdens een autorit om mss wel het mooiste natuurkundige verschijnsel te aanschouwen. De regenboog. Dit gaf me de kennis dat het op momenten toch een enorm voorrecht is om hier de tijd die we in bruikleen kregen door te brengen. Onrechtstreeks kwam bij me ook het besef dat als je nog jong en dartel bent al die dingen aan je ontgaan. Ja, een mens groeit met de jaren waren mijn bevindingen. De periode van het speelse maken met de tijd plaats voor het meer belezen zijn om op tijd en stond dit te gebruiken om speels uit de hoek te komen natuurlijk J.

 

Op maandag en dinsdag had ik dan het geluk in de maatschappij dat ik kon genieten van twee dagen recup. Dit was dan ook het uitgelezen moment om broerke, die vrachtwagenchauffeur is, eens te vergezellen op een dagtrip als goed gezelschap J. Ik heb ervan genoten. Dit gaf me ergens de kennis dat ik nog altijd iets in mijn genen heb van de oermens. Dat er dus nog altijd een beetje van een trekker huist in me. (is nog altijd ivm dat dagtripje voor de ero-hunters..)

 

Toen ik mijn eerste werkdag inzette was het eerste uur verstreken zonder dat ik er het besef van had. Mooi dat mijn collega op het werk echt een van mijn beste vrienden is. Altijd is hij de persoon die me na een verlofperiode de kracht geeft of het positieve opwekt om met verse moed te beginnen.  Beiden hebben we de kennis dat we eeuwig achter elkaar zullen staan. Wanneer wanhoop toeslaat en het lijkt alsof je alleen op de wereld staat heb ik de zekerheid dat hij me zal de juiste dingen zeggen. Geen verhaal is te moeilijk en geen verhaal is te lang, we hebben alle tijd. (hopelijk leest de baas nie mee) Nooit wordt er gelachen voor iets die onbenullig lijkt. Wat ik probeer uit te leggen is dat alles bespreekbaar is en niets of niemand zal een wig drijven tussen ons. We zijn de bewakers van elkaar geheimen, de oplossing van elkaar problemen. Adviseur, steunpilaar met de kracht dat we nooit de macht die zoiets verschaft zullen misbruiken. Ik ben dus in het bezit van een grote schat, vriendschap.

 

Toen Heather Small ‘Rise Up’ door de luidsprekers van mijn star jaagde was dit voor mij mijn eerste vocaal optreden en kippenvel moment (ja, in private maak ik soms een vertoning van mezelf J). Even dwaalden mijn gedachten weg naar this guy die the voice life zal bijwonen in de komende dagen te Londen. Yes, music is very important for me.

 

Op weg naar the factory werd mijn aandacht getrokken naar mss wel het vreemdste van alle aandachtspuntjes in dit postje. Aan de koetjes in de wei. Ik vind het zo’n lieve beesten. Hoewel, dit woord is te min voor die dieren. Wat de reden daarvan is gaat ergens als volgt. Als baby drinken we in uitzonderlijke gevallen moedermelk, iets wat alleen kan door de genegenheid van de mama. Dit staan die lieve dieren zonder morren af om ons als mens te laten opgroeien. Dat ik nog altijd kan genieten van een goed glas voedzame melk zit er mss ook wel voor iets tussen. Of denk maar bij een verkoudheid aan een warme kop melk met een beetje honing... Ja, een koe straalt voor me altijd die geneigenheid en rust uit als ik ze zie liggen in de weide. Klinkt mss vreemd, ma vindt ze lief.

 

Een dreigend onweer leerde me dan op zijn beurt dat een kinderangst me nog altijd niet echt is ontgroeid. Hoe mooi en hoeveel kracht die donkere wolken ook uitstralen, het boezemt me nog altijd een gevoel van angst in. Weliswaar in een sterk genuanceerde vorm. De wind in de volgende dagen gaf me dan wel weer een goed gevoel toen die speelde met de windorgel die ik in de tuin heb opgehangen. Man, i love that thing.. Het heeft me altijd de energie, rust die het uitstraalt.

 

Het haarvuur dat werd opgestookt om de eerste kilte van het regenweer te verdrijven gaf de huiskamer die prettige gloed. De herfst waar ik tegenop keek kwam opeens op die manier in een goed avondlicht en deed me er vrede mee nemen. Ik kon er dus vanaf nu van genieten.. Autumn is arrived. Welkome.

 

Ook is het net iets aangenamer in bed, waren mijn bevindingen, als de temperaturen in dalende lijn zijn. Het beschermde van die warme dons is zoveel sterker terwijl de regen en de wind afwisselend tikt tegen de rolluiken. Mmm, ik kan er van genieten, lijk op momenten wel een marmotje. Schenk me al enkele dagen nog vijf extra minuutjes. Engelengeschenkjes zijn het. Ja, ik kan er van genieten..

 

Ook werd ik onrechtstreeks getuige van een kind die het in zijn hoofd haalt het huwelijksjubilee van zijn ouders te verpesten door zijn ongepast gedrag en gebrek aan respect. Hoe hij dit deed kan ik niet verwoorden. Ik walg van zo’n mensen. Kan het spijtig genoeg niet beschrijven want dit kan niet de reden zijn dat woorden werden geboren. Dit in de wetenschap dat dit kind op zijn beurt zelf instaat voor de opvoeding van zijn kroost die drie kinderen telt. Het verstand komt met de jaren.. Of net niet. Hopelijk krijgt hij zichzelf niet in return wat liefde en respect betreft als het over zijn kinderen gaat.

 

Junior en Justin waren de getuige van wel een heel mooie prent in de bioscoop. De aanrader draagt de naam ‘Click’. Het zijn als het ware twee films voor de prijs van één. Totaal niet verwacht. Daar het onderwerp zich daar niet onmiddellijk voor leende. Kort samen gevat gaat het over het feit dat mensen soms zichzelf voorbij lopen voor een carrière uit te bouwen.. Dat een mens altijd het beste wil voor zijn kinderen.. Zo op de helft van de film draaide alles die gelach produceerde naar drama die zo erg op het gemoed werkte dat the audience zo stil werd en er menig traantje werd weggepinkt. Ik was er ook bij, zag dat het in Juniorke zijn genen ook aanwezig was.. Het besef dat ik wel een héél gevoelig persoon ben was aanwezig.. Ja, we zijn best wel gevoelig en we schamen er ons niet voor. Nah. Oh ja, in de voorfilmpjes was OO7 wel een echte giller. Die wordt vertolkt door iemand die zo uit animal planet is ontsnapt. Duidelijk was de vereiste een  non Britich look.. Bah.. begrijp er niets van, Guy Verhofstadt was zelfs een betere keuze geweest J.  

 

Om af te sluiten was het mooiste van alles dit. Het besef dat Junior op de foto’s van het huwelijksjubilee van Zij haar ouders wel heel knap op de foto stond. Dat het gevoel dat ik daar bij kreeg met niets te vergelijken valt. Als man een zoon te hebben is gewoon.. Kan het niet beschrijven. Zelfs de regenboog met al haar kleuren vervalt in het niet. De koetjes die al hun genegenheid uitstralen, zijn in leer. Het haardvuur vergaat in functionele warmte. Juniorke.., dit is gewoon alles omvattend. Dit is gewoon liefde, emotie, trots... En alles waar woorden te kort schieten om uit te leggen wat ik bedoel.

 

Na mijn eigen postje te hebben overlezen kom ik tot de vaststelling dat ik best tevreden ben. Vriendschap, genegenheid, liefde voor de medemens en de natuur.. ik hou gewoon van iedereen. Ja,ik kan er mee leven. Hopelijk denken andere mensen er net zo over..

14:49 Gepost door Justin in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

jij... gevoelig romantisch manneke.....zo moesten er meer zijn :-)

Gepost door: zuchtje | 08-10-06

thx Ontzettend bedankt voor je lieve woorden! xxx

Gepost door: zonnetje | 09-10-06

De rust straalt uit deze tekst vind ik. En "Click" was inderdaad echt goed. Wat een toeval. Als dat bestaat... ;-)

Gepost door: Beowulf | 09-10-06

Let's make like a river of love, yeah This Guy heeft een fantastische avond gehad met The Voice!

Gepost door: Fresco | 10-10-06

Hallo Justin Wat weer prachtig verwoord Justin. Een collega (vriend) waar je alles mee kunt bespreken is waardevol. Iedereen heeft an een iemand nodig.
Jouw liefde, de trots voor jouw zoon, genegenheid voor vrienden en deliefde voor de natuur kan ik helemaal in komen. Het is me heel dierbaar in mijn leven en ik koester dat dan ook.
Ieder mens is wel eens eenzaam en heeft een off day, dat hoort bij het leven. Weet dat er mensen zijn die om je geven en van je houden.
Lieve groet.

Gepost door: Purplerose | 12-10-06

goed Zo te zien leef je erg in het hier en nu op ddit moment, als je zo kunt genieten van alledaagse dingen. Goed hoor!

Gepost door: vike | 16-10-06

De commentaren zijn gesloten.