18-02-07

What do I have, If I don't have you?

valentientje

Tijd vinden om iets te schrijven is de laatste tijd niet meer zo evident. De zin om iets te schrijven echter is sinds ik gestart ben met bloggen niet afgenomen. Enkel, ja, de tijd die je er insteekt ontbreekt me soms zodat postjes die ik in mind heb nooit gepubliceerd geraken. Maar nu is het zondag en a day to relax. Op een vreemde manier brengt mijn povere proza me een intens gevoel van rust en welbehagen. Pure quality time without interruptions or distractions. Flow of momenten van pure tevredenheid waarbij u zo geconcentreerd bezig bent met iets wat je graag doet, dat er als het ware naast u een bom mag ontploffen zonder dat u het merkt. Dit gevoel is een schitterend cadeau. Yes, it is!

 

In de afgelopen week zag ik de lovers weer de raarste kuren uithalen om hun eega in de bloemetjes te zetten. Want zo hoorde het natuurlijk met valentine’s day. Voor de gesettelde kopeltjes, die al een tiental jaren samen het goed en kwaad delen het uitgelezen moment om te tonen wat vanzelfsprekend is geworden. Voor de prille liefde dan weer het ultieme, die de rest van de wereld mijlen ver achter hen laat. Voor deze met een niet-exclusieve relatie (Oh dear, the right words for it J) waren het tijden van stress met dubbele kosten tot gevolg J. Voor deze met een solitairy life.. wel tot die groep behoort Justin. Hij ervaarde het zo.

 

Eigenlijk een beetje een vreemde dag. Zo een dag dat je als loner niet echt past in de optiek van het plaatje. Maar ik bekeek het zo. Ik heb best toffe, leuke, zalige, charmante, mooie, lieve vrienden en vriendinnen die op al de andere dagen van het jaar mijn leven de kleur geven waar een mens voor leeft. Wat dan met valentine’s day. Wel dat is natuurlijk een dag dat je geconfronteerd word met een beetje pijn die je niet kan ontkennen. Te beseffen dat je weet wat je wilt maar er van bewust te zijn dat het moeilijk is de liefde te vinden die je verdiend.

 

The tears they finally dried. And the lord schonk me in het verleden het geluk om de vader te zijn van een zoon. In mijn hart kan ik het voelen, in gedachten kan ik het zien. Wat zou ik zijn zonder hem. Yes, i’m blessed. Ieder moment en elke dag opnieuw het besef te hebben dat je een deeltje bent van een leven waar je verantwoordelijk voor bent is zo speciaal. Moeilijk te verwoorden hoeveel je leven veranderd het moment dat dit je overkomt. Het heeft een uitzonderlijke kracht die je als het eens iets minder gaat de kracht geeft om een nieuwe dag te starten. Te leven voor die liefde is superlatief was mijn bevinding op valentine’s day. Misschien is dit wel liefde in zijn puurste vorm. Love in heart and soul.

 

Tijdens het publiceren van dit postje staat Junior op de latten in het wintersportoord Galür te Oostenrijk. Ik ben er niet bij maar ik geniet bijna net zoveel van de gedachte aan het plezier dat hij daar nu op dit eigenste moment beleeft. Thats real loveJ. My special thanks to Mister-love for the stand-inn en Zij for taking care.

 

Tijd om af te sluiten en een bezoekje te brengen aan mijn must-see vriendinnen uit Wisteria Lane.

 

Oh ja, my current hit for the moment; Robbie Williams – She’s Madonna.

 

Hij laat zich opvoeren als een schizofrene travestiet die een optreden geeft in een excentrieke nachtclub. Oh my God.. Robbie als travelo, it really puts things in perspective! J

 

Sit and enjoy!

 

17:06 Gepost door Justin in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

* What do I have = Heather Small :-)
* Die skipiste uit je vorige post, is toch niet dezelfde waar onlangs dat dodelijk ongeval is gebeurd? Oh dear...
* Waarschijnlijk zit je nu de postbode op te wachten voor een kaarjte van Junior?
* Leuk liedje van Robbie. Volgens mij heeft Madonna een cameorolletje in de video.

Gepost door: Fresco | 19-02-07

Ik moet zeggen dat valentijn me dit jaar vrij koud gelaten heeft, dus eens te meer moet ik uiteindelijk gelijk geven aan wat me voorspeld werd... ;-)

Gepost door: Beo | 25-02-07

De commentaren zijn gesloten.