20-03-07

Mother nature is depressed...

maartse buien

Waren het vorige week nog de zusjes Pfaff die het gespreksonderwerp bij uitstek waren, wel deze week is hun plaatsje ingenomen door een ander fenomeen ‘Mother natur’.(nee on the picture is dit niet een van de zusjes, maar een ilustratie van een maartse bui van mother nature) Om toch nog es terug te komen op de Zusjes. Twee weekends geleden namen deze afscheid van den bompa. De meisjes hadden zonnebrillen op incluis een zwarte kanten mantilla. Links en rechts zeggen mensen me dat het ‘er over’ was. Het een beetje maffia leek, of koningshuis of mode huis. Ma zijn ze ook geen foorevolk.. die zijn toch enigszins anders als ik mijn jeugdherinneringen ophaal.. Just is fashionfreak en ik moet bekennen het was een vreemd gezicht (De bril in zijn totaliteit en in het huis van God..). Deze moest een van de schoonste emoties verbergen waarover een mens beschikt. Genegenheid en verdriet voor het verlies van zoveel liefde. Voor mij zonde dus. Had ergens de gedachte ‘She’s Madonna’. De emotionele en persoonlijke toespraak dat de drie meisjes brachten raakten me zodanig dat ik prompt op zoek moest achter een zakdoek. (yes, my soft side) Zo schoon. De criticasters zeggen ‘it’s a part of the script’. Wel dit vind ik er nu ook eens ‘er over’ se. Sluiers van Dolce en Gabbana of weet ik veel wie en camera’s zijn wat we zien. Het echte verdriet kunnen wij als toeschouwer niet zien, kennen. Enkel slechts vermoeden. Maar ik loop weer uit…van harte gecondoleerd dus aan de familie Pfaff. (van harte betekent in deze stelling oprecht gemeend, vanuit het hart en voor een keertje niet de vrolijke ondertoon zoals Just het meer gebruik)

 

Het ander fenomeen dat gewillig over de tongen gaat is de grillen van mss wel het grootste gearwijf (vrouw met streken), ‘Mother natur’. Man het kontrast met het weertje van voor het weekend is niet te schatten. Ik vond het sneu voor de plantjes, en de bomen. Het zonnetje had alles al voor een deel op gang getrokken. Dit vertaalde zich aan de botjes die terug de takken sieren. Ik was er mee begaan zondag en maandag.. ik dacht bij mezelf ‘o my god, what kind of mother are you’. Hoe erg moeten de fauna en flora niet teleurgesteld zijn in jou. Als antwoordt kreeg ik er nog een windje en extra sneeuwbui boven op. How very dare she. She’s also not Madonna. Mother nature, sorry, face it darling. It’s cruel and inhuman treatment.

 

Het cd-tje die ik gebrand had (hoe toepasselijk J) om de betere temperaturen nog een beetje kracht bij te zetten vorige week was dus niet meer zo van toepassing. Tussen het aanstekelijke nieuwe werk stak er een straffe madam uit het Eurovision Song Contest 2006. Carola met ‘Invincible’ gaf me in de auto een gevoel van ‘het is zomer op je radio’. Bij deze beleeft ze dus bij Justin haar tweede jeugd J. O ja, en het nakende Eurovision Song Contest in gedachte is het nog geeneens zo’n gek gegeven om deze te bombarderen tot my personal current hit. Voor deze die nog es willen mee genieten click below J.

 

About last weekend? Wel Mother nature was dus voor nog iets verantwoordelijk. Namelijk een moord (love her of hate her, nobody’s perfect J). Video kills the radio stars. Eigenlijk was het best gezellig. Het haardvuur goed opgestookt, leuke film, een beetje de internetslet uithangen.. naar de must-sees. Kwam op die manier op site’s terecht die schreeuwden van ‘Maximize your budget Justin!’. Een feno cellphone priemde in mijn ogen. Mijn aftandse vriendje laat me de laatste tijd nogal in de steek door te pas en te onpas van zijn stokje te gaan. Low battery wordt zelfs niet meer vermeld. No, he’s also not Madonna J. Nog een geluk voor mijn feelgood is het toestel nog niet verkrijgbaar. For the freaks of technosexueel-gevoelig voor schoonheid en geïnteresseerd in technische snufjes-, click HERE voor de demo.(schoon hé, we zijn verliefd J) Het word vast schandalig duur. Only time can tell. Het word nog een beetje behelpen. Want was ik daar nog niet ergens in blijde verwachting van een uitgiftestaat van een ander vriendje van mij. Toyboy mister Visa. ‘Yes you are’, fluisterde de bitch.

 

Op deze manier bewees Mother nature me toch nog een dienst en had ik een zeer budgetvriendelijk weekend. Toch had ik te doen met de bomen (special band since het lezen van de Celestijnse Belofte), paaslelie’s, the wildlife en alles die op dit moment de dupe was van de nukken van mss wel de strafste madame van allemaal. En dit terwijl zachtjes door de huiskamer Robbie zong ‘She’s Madonna’. Yes, she’s definitely are J, glimlachte ik toen de hagelsteentjes tegen de ramen tikten…

 

 Sit and enjoy; Eurovision Song Contest 2006 Carola-Invincible

 

17:04 Gepost door Justin in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.