24-04-07

Just me, myself and I...

zee

Starend naar het vertrouwde beeld op mijn monitor vraag ik mezelf af wat ik aan het doen ben.
Ik heb mijn gebruikelijke WWW rondje weer gemaakt. De obligate blogs om te zien wat er reilt en zeilt in het leven van de virtuele vrienden. Forumpje hier, forumpje daar, het nieuws, mail gecheckt en nog de uitgiftestaat bekeken van mijn zichtrekening die verteld dat er terug een beetje maand overschiet. (Sending out an s.o.s)Big spender Just kijkt met de euros in de ogen het verlofgeld tegemoet. I’m really excited! Van de gedachte alleen al
J.

 

Ik heb hier eigenlijk geen donder meer te zoeken, ik ben klaar met de PC.....
Waarom blijf ik dan toch hardnekkig zitten? Koortsachtig ratelen mijn hersenen in een poging íets zinnigs te vinden wat ik nog kan doen op de PC.
Hoe is het nu mogelijk? Zo'n geavanceerd stuk technologie, dat is gekoppeld aan een wereldwijde verzameling van miljarden pagina's met informatie en tijdverdrijf, en IK weet niets meer te verzinnen.

Dit lijkt sterk op een verslaving, omdat ik uit pure gewoonte plaats neem achter de PC, en ook blijf zitten, terwijl ik geen idee heb wat ik wil.
Gelukkig is het weer tijd om een postje te schrijven, en heb ik dus weer eventjes een legitieme reden om hier te zitten. Niet lang meer, want ook de inspiratie voor dit stukje ebt langzaam weg, terwijl de gedachte weer bezit van me neemt: "waar zal ik eens heen surfen"
Het antwoord weet ik al: Het wordt weer hetzelfde rondje, waar weer weinig nieuws te beleven valt, tot ik uit pure verveling de PC afsluit.
Dát is vaak het magische moment, dán weet ik opeens weer wat ik wil!  

 

Toch het postje schrijven dus. Wat sommige mensen daar van denken (het schrijven van betekenisloze dingetjes) kan me niet stoppen om deze vastgeroeste gewoonte te stoppen. Hoeveel tijd je er ook insteekt, je krijgt er heel wat voor terug.

 

Heb in het weekend écht genoten van: het alleen zijn. Klinkt mms een beetje weird maar toch was het zo. Ben op zondag in alle rust naar Oostende gecruist met op de achtergrond Mika. We hadden samen de grootste pret J. Prachtig album trouwens en is feno for the feelgood. Het schuifdak van de auto open, de zon op je gezicht.. kortom het was genieten. Door mijn zonnebril kreeg alles een net iets mooiere teint. Yes, he colorize my day J. Prachtig gewoon. Die temperaturen zijn zalig hé.. Even verzonk ik in gedachten dat we het mss nog meemaken dat er hier ook palmbomen groeien. Die staan toch in Zuid-Frankrijk ook? Ik zag het al helemaal voor me hoe het er zou uitzien toen ik Oostende binnenreed. Ik zou dus zeggen, plant allemaal een palmboom J.

 

Bij het aankomen werd ik zelfs getrakteerd op een parkeerplaats op enkele stappen van de winkelstraat. Yes, we like it! Het was gezellig druk in de winkelstraat. Aangekomen op de dijk nam ik plaats op een bank om het ruimtelijke van de zee en het geluid van de branding in me op te nemen.Wat me opviel was dat de zee ook nergens zin leek in te hebben. Ze lag er op een eigenaardige manier heel rustig bij. Er waren quasi geen golven.. prachtig, hoe ze een toonbeeld was van rust.  Het was zalig om er een stille getuige van te zijn. Kreeg er trouwens een acute aanval van voorjaarsmoeheid. Dommelde dus vredig weg op de geluiden van de zee. Een cadeautje aan mezelf.

 

Om af te sluiten tafelde ik op een zonnig terras, kwam ik tot de vaststelling dat het voor mij een prachtige dag was geweest. Alleen met mezelf.. Just me, myself and i J.   

17:07 Gepost door Justin in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Relax. Take it easy. * Het internet is soms als een tv. Er zijn duizend zenders en er is niks op te zien.

* Die dagjes ‘eenzaamheid’ zijn zalig. Ik heb die echt nodig, eventjes alleen zijn met jezelf. Er is niets weird aan, soms is jezelf het enige gezelschap dat je nodig hebt.

* Mika zit ook in mijn auto. Helaas enkel muzikaal. ;-)

Gepost door: Fresco | 26-04-07

De commentaren zijn gesloten.