15-05-07

What about Destiny...

destiny

In de afgelopen werkweek was het moment gekomen dat ik door het toeval  -of het lot- in gesprek kwam met de collega uit de factory die zijn dochter verloor in een verkeersongeval. Als supersociale Just was het zelfs voor mij niet evident om een gesprek aan te knopen met iemand die zoveel verdriet te verwerken kreeg door de schuld van een dronken, roekeloze chauffeur. De afgelopen week viel het me dus te beurt.

 

Een welgemeende stevige handdruk was genoeg als opening van het gesprek. Schrijnend is het verhaal van een ouder die de laatste minuten van zijn kind –op een honderdtal meter van zijn huis- onder de ogen zag wegglijden op the crime scene. Hartverscheurend is het hoe de MaMa het met de grootste moeite van de wereld probeert te plaatsen, tevergeefs natuurlijk. Harteloos is de schuldige –die in dronken toestand toch nog zo sluw probeerde te zijn om het voorval te ontkennen- die door middel van vluchtmisdrijf een persoon in een levensbedreigende situatie aan zijn lot overlaat.

 

Hij praatte van zich af en Just was zijn grootste steun door te luisteren naar zijn verhaal. Hij vindt er steun in dat dit haar lot was. Dit zette aan tot bezinning en zette een aantal denkpistes in gang die materie zijn voor dit postje.

 

Zijn we vrij of staat alles al vast? Als alles al vast staat zou dit dus betekenen dat alles wat wij als mensen doen, denken en voelen al vastgelegd is. Sounds weird! Elke gedachte die jij denkt, zelfs nu je dit postje leest, al een geschiedenis heeft van gebeurtenissen waarop je op het punt bent gekomen dat je nu achter de pc zit en dit zit te lezen. Dit zou dus al vastgelegd zijn sinds het ontstaan van de mensheid, nee sinds het ontstaan van alles. Elke gedachte die je denkt, met elke reactie als gevolg, volgt een pad waarvan niet afgeweken kan worden. Maar als je dit zou doen, zou dit ook een doel moeten hebben. Maar een doel heeft ook een einde, en wat is er dan na dat einde?? Dit soort vragen laten mijn hoofd echt spinnen…Heerlijk! Zou hier dan echt een persoon boven zitten die dit allemaal regelt? Of is die persoon de natuur, onwetend in zijn onschuldigheid.

Als je het geloof er bij haalt staat alles vast volgens de plannen van God. Wat het doel is? How knows! Mijn self betrad ook de piste van het toeval. Ik dacht dat alles is ontstaan zoals het nu is en dat elke handeling zijn eigen reactie als gevolg heeft. Dit zou dus betekenen dat wij als mensheid, nee als bewustzijn doelloos ronddwalen in een eeuwig durende cyclus van leven en overleven. De wijze waarop de natuur dat doet dus.

 

Dit laatste werk het best voor mij. Het is op Just zijn lijf geschreven. So simple as that J.  Waarom zou alles een doel moeten hebben? Dit doel zou van te voren bepaald moeten zijn en wij als onwetende wezens zouden dit toch nooit kunnen begrijpen. Ik kwam tot het besluit dat je enkel deze twee pistes kan bewandelen: of alles staat vast in een plan waar niet van afgeweken kan worden, of alles is vrij en elke actie heeft zijn reactie, met alle gevolgen van dien. Het laatste works for me. Aan de eerste optie mag ik nie denken, word er helemaal spooky van J.

 

In het weekend was het ook Moederdag. Ik bezocht samen met Junior mijn Ma. Ze was bijzonder klaar van geest. Het leek wel een geschenkje van die eventuele persoon van hier boven durfde ik te denken. Ze was zo lief, zacht en schattig. Heaven must be missing an angel. Toch zorgde aan de andere kant het toeval ervoor dat ze de afgelopen week is gevallen en er een gebroken pink aan overhield. In haar toestand – dementerend- is het niet evident dat het volledige hand inclusief pols in het gips moet voor zoiets.

 

Ze kan dan best grappig uit de hoek komen met stellingen die je zo ontroerend mooi, komisch en lief zijn. Dit allemaal op één moment. Ja, ze is so special, dat kan je gewoon niet filmen. Voor mij als Ma, voor Junior als Oma. Zo kan Ma nu maar niet begrijpen dat het gips haar de hele dag achtervolgt, zelfs tot in haar bed. Ze vroeg me hoe het kwam dat dit haar moest overkomen. Ik twijfelde.. tussen het lot.. en het toeval.

 

Just bleef haar het antwoord schuldig. Het lot, zou haar mss wel erg bang maken. Het toeval, is mss wel iets te gemakkelijk voor iets waar we geen pasklaar antwoord op vinden. Wat ik wel zeker weet was dat er in haar kamertje een zeer sterk gevoel van liefde heerste. De grootste kracht uit een menselijk bestaan. Dat mijn Ma dit nog bezit in haar toestand kan geen toeval zijn. En dit op het feest van alle moeders… prachtig, ontroerend schoon.

 

Hopelijk  heb ik het niet te moeilijk gemaakt voor de constant readers. Dit zijn gewoon vragen waar ik op momenten mee zit. Vragen die geboren worden op momenten dat handelingen een reactie als gevolg hebben. Vragen met eventuele antwoorden waar ik niet kan uit kiezen.. Oh my God, were is my mind?

11:30 Gepost door Justin in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

eclecticisme De meest plausibele hypothese is dat ALLES werd bepaald in een formule die tijdens de big bang is ontstaan. Om de zin van dit alles te kennen en te weten wie die formule opgesteld heeft moeten we nog even wachten. In het leven geldt altijd, stel de vragen, de antwoorden komen later. Je kan het ook simpel benaderen, dat is wat een groot deel van de bevolking doet: giet alles wat je niet begrijpt in een pot en noem die God of iets equivalent (ook het drama dat je beschrijft: "Het heeft God behaagd tot zich te roepen..."), dan kun je het van je afzetten.
Juist?
Groet
Guy


Gepost door: Guillaume de Montségur | 15-05-07

Hoi Justin Schandalig lang niet geweest. Ik zie dat je er een nieuwe foto van jezelf op hebt gezet, nice!
Wat een ontroerend verhaal over de vader die zijn kind verloor en ook over je moeder. Ik kan zien dat je veel van je moeder houdt en dat ontroerd me. Ik zou willen zeggen dat ook ik zo oprecht veel van mijn moeder hou echter de werkelijkheid is dat er weinig tot geen band tussen ons is. Gelukkig heb ik 2 lieve kinderen waar ik een hele goede en liefdevolle band heeft en dat maakt veel goed. Moederdag is voor mij dan ook altijd een klein feestje.
Justin ik wens je een fijn wekend.
Lieve groet

Gepost door: Purplerose | 18-05-07

untrodden paths destiny, doel, lot, fortuin, geluk en ongeluk wie zal het zeggen welke van deze het eigenlijk is? Afhankelijk van onze stemming denken we het positieve of het negatieve en denken we soms wel dat we alles in de hand hebben, dat we zelf onze bestemming maken, tot er iets gebeurt dat ons lam slaat en ja dan gaat ons brein aan het denken...teveel, welke wegen zijn te doorgronden?

Gepost door: Jeronimo | 29-05-07

What about destiny – what about Justin?
Leefde gij nog?

Gepost door: Fresco | 17-06-07

De commentaren zijn gesloten.