15-05-07

What about Destiny...

destiny

In de afgelopen werkweek was het moment gekomen dat ik door het toeval  -of het lot- in gesprek kwam met de collega uit de factory die zijn dochter verloor in een verkeersongeval. Als supersociale Just was het zelfs voor mij niet evident om een gesprek aan te knopen met iemand die zoveel verdriet te verwerken kreeg door de schuld van een dronken, roekeloze chauffeur. De afgelopen week viel het me dus te beurt.

 

Een welgemeende stevige handdruk was genoeg als opening van het gesprek. Schrijnend is het verhaal van een ouder die de laatste minuten van zijn kind –op een honderdtal meter van zijn huis- onder de ogen zag wegglijden op the crime scene. Hartverscheurend is het hoe de MaMa het met de grootste moeite van de wereld probeert te plaatsen, tevergeefs natuurlijk. Harteloos is de schuldige –die in dronken toestand toch nog zo sluw probeerde te zijn om het voorval te ontkennen- die door middel van vluchtmisdrijf een persoon in een levensbedreigende situatie aan zijn lot overlaat.

 

Hij praatte van zich af en Just was zijn grootste steun door te luisteren naar zijn verhaal. Hij vindt er steun in dat dit haar lot was. Dit zette aan tot bezinning en zette een aantal denkpistes in gang die materie zijn voor dit postje.

 

Zijn we vrij of staat alles al vast? Als alles al vast staat zou dit dus betekenen dat alles wat wij als mensen doen, denken en voelen al vastgelegd is. Sounds weird! Elke gedachte die jij denkt, zelfs nu je dit postje leest, al een geschiedenis heeft van gebeurtenissen waarop je op het punt bent gekomen dat je nu achter de pc zit en dit zit te lezen. Dit zou dus al vastgelegd zijn sinds het ontstaan van de mensheid, nee sinds het ontstaan van alles. Elke gedachte die je denkt, met elke reactie als gevolg, volgt een pad waarvan niet afgeweken kan worden. Maar als je dit zou doen, zou dit ook een doel moeten hebben. Maar een doel heeft ook een einde, en wat is er dan na dat einde?? Dit soort vragen laten mijn hoofd echt spinnen…Heerlijk! Zou hier dan echt een persoon boven zitten die dit allemaal regelt? Of is die persoon de natuur, onwetend in zijn onschuldigheid.

Als je het geloof er bij haalt staat alles vast volgens de plannen van God. Wat het doel is? How knows! Mijn self betrad ook de piste van het toeval. Ik dacht dat alles is ontstaan zoals het nu is en dat elke handeling zijn eigen reactie als gevolg heeft. Dit zou dus betekenen dat wij als mensheid, nee als bewustzijn doelloos ronddwalen in een eeuwig durende cyclus van leven en overleven. De wijze waarop de natuur dat doet dus.

 

Dit laatste werk het best voor mij. Het is op Just zijn lijf geschreven. So simple as that J.  Waarom zou alles een doel moeten hebben? Dit doel zou van te voren bepaald moeten zijn en wij als onwetende wezens zouden dit toch nooit kunnen begrijpen. Ik kwam tot het besluit dat je enkel deze twee pistes kan bewandelen: of alles staat vast in een plan waar niet van afgeweken kan worden, of alles is vrij en elke actie heeft zijn reactie, met alle gevolgen van dien. Het laatste works for me. Aan de eerste optie mag ik nie denken, word er helemaal spooky van J.

 

In het weekend was het ook Moederdag. Ik bezocht samen met Junior mijn Ma. Ze was bijzonder klaar van geest. Het leek wel een geschenkje van die eventuele persoon van hier boven durfde ik te denken. Ze was zo lief, zacht en schattig. Heaven must be missing an angel. Toch zorgde aan de andere kant het toeval ervoor dat ze de afgelopen week is gevallen en er een gebroken pink aan overhield. In haar toestand – dementerend- is het niet evident dat het volledige hand inclusief pols in het gips moet voor zoiets.

 

Ze kan dan best grappig uit de hoek komen met stellingen die je zo ontroerend mooi, komisch en lief zijn. Dit allemaal op één moment. Ja, ze is so special, dat kan je gewoon niet filmen. Voor mij als Ma, voor Junior als Oma. Zo kan Ma nu maar niet begrijpen dat het gips haar de hele dag achtervolgt, zelfs tot in haar bed. Ze vroeg me hoe het kwam dat dit haar moest overkomen. Ik twijfelde.. tussen het lot.. en het toeval.

 

Just bleef haar het antwoord schuldig. Het lot, zou haar mss wel erg bang maken. Het toeval, is mss wel iets te gemakkelijk voor iets waar we geen pasklaar antwoord op vinden. Wat ik wel zeker weet was dat er in haar kamertje een zeer sterk gevoel van liefde heerste. De grootste kracht uit een menselijk bestaan. Dat mijn Ma dit nog bezit in haar toestand kan geen toeval zijn. En dit op het feest van alle moeders… prachtig, ontroerend schoon.

 

Hopelijk  heb ik het niet te moeilijk gemaakt voor de constant readers. Dit zijn gewoon vragen waar ik op momenten mee zit. Vragen die geboren worden op momenten dat handelingen een reactie als gevolg hebben. Vragen met eventuele antwoorden waar ik niet kan uit kiezen.. Oh my God, were is my mind?

11:30 Gepost door Justin in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

07-05-07

All good things come to an End...

baardje1

Justin houdt er voor zichzelf van om het op momenten niet zo nauw te nemen met een scheerbeurt min of meer. Trouwens de drie-dagen-baard onderlijnt een beetje de nonchalante look die Just zich aanmeet tijdens de week. Afgelopen zaterdag keek ik bedenkelijk naar mijn spiegelbeeld en ontdekte tussen de baardgroei de start van het einde. Toen ik de zilvergrijze enkelingen ontdekte, viel ik zowaar in de coma en had nood aan fresh air. Het wordt dus elke dag scheren en op deze manier goodbye aan de nonchalante look. Wat een tegenstelling hé, toen de eerste baardhaardjes de start waren naar een volwassen man..  Nu, de stille getuige of eerste tekenen van het ouder worden.. Phoe, vond het achter alles geeneens zo tof, eerder onverzorgd.. nah (pept zichzelf op J).

 

150px-Maler_der_Grabkammer_der_Nefertari_001Toen ik deze morgen ontwaakte miste ik het zonlicht van de afgelopen weken die zo vrolijk in mijn slaapkamertje gleed langs de piepkleine gaatjes van het rolluik. Toen ik het rolluik optrok om de dag te begroeten viel ik voor een tweede maal bijna in de coma. Ik werd zowaar getrakteerd op net iets teveel fresh air J. Het leek wel alsof de tijd een aantal maanden werd vooruit gedraaid en Just de getuige was van de eerste herfstdag. Was vergeten hoe zielig er alles uitziet in de regen.. Prompt viel ik op mijn knieën en vereerde Ra de zonnegod. Zachtjes fluisterde een stem ‘All good things come to an end’. And the rest is history.

20:20 Gepost door Justin in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

02-05-07

My Fabulous XXL Weekend...

IH4ICAM2YZCTCAGOD520CASSLAUICAVKQE0TCA05W53ICALEY2XPCAI7W6LSCAL2WKTTCAEHEOAPCAS8SVO1CASSF4IUCAPYX1AMCANJ11KLCAOQT8UVCAUHPG0NCAW18SARCA20M41FCA1PSH1UOp dit eigenste moment loopt voor mij het supersized weekend op zijn end. Het was wederom genieten met de grote G. Als start werd Just. uitgenodigd om een weekendje in Brugge te verblijven. A fine idea J. Aandringen was overbodig. Werd op mijn weg nog verleid door Dirk Bikkemberg die me deed overgaan naar de aankoop van zijn idee hoe een All Star er moet uitzien. Ik trok ze aan en vond ze to die for. Sponsered by visa J. Thank you honey. We are friends forever.

 

Als opener en toegevoegde waarde was het te Brugge namelijk Meifoor. Het was zalig tafelen op het Zand. Het Putje heeft een meer dan verzorgde keuken mijn gedacht. Een aanrader dus voor allen die eens in de regio vertoeven. Met mijn nieuw kalfslederen jasje was ik mss wel de beauty of the ball maar me beschermen tegen het frisse windje deed het me allerminst. Het was er best gezellig druk op de foor maar dus iets aan de frisse kant. Ma in Zuid-Frankrijk hebben we dat ook hé, van die vervelende mistralwindjes J.

 

De dag erna hebben we als het ware gaan herbronnen aan een feno mooie visput langs de Brugse vaart. De kids wilden namelijk es een namiddag vissen. Nice, but i know a bad combination when i see one J.  Wij namen het er van om lekker languit op een dekentje te genieten van de rust die het plaatsje uitstraalde. Het geluid van de bomen, de glans op het water en de zon die zachtjes je huid streelde was magic for body en soul. Ik was er helemaal relaxed. De vriendinnen vroegen zich spottend af wanneer Just dit niet is. The rumors are true! J

 

Op maandag bracht Star me terug in eigen regio om mijn Pa te begeleiden naar de jaarlijkse controle betreft zijn hart. Hij werd kranig en goed bevonden en Just riep bij het verlaten van het ziekenhuis: ‘Shiny happy people, here we come’.  Dit zijn de dingen die een mens een écht goed gevoel geven. Dat het met de geliefden en de personen die diep in je hart zitten opperbest is. Yes, it works for me. I hope for everybody.

 

Ook was het nodig om Star eens netjes te zetten. Hij zag er namelijk verschrikkelijk messy uit en verdenk hem ervan dat hij stiekem naar een of ander beachparty is langs geweest zonder dat ik daar kennis van heb. Mss was hij op het zelfde feestje van poes, de auto van een constant reader J. Hij zag er namelijk uit zoals je de auto’s er veel ziet bijrijden in Zuid-Frankrijk. Volledig onder het stof. Trouwens, zouden we nu écht het klimaat overnemen van onze zuiderburen? I hope so.. Oh my god, can you imagine J

 

Ook werd het zwembad bij Mister-Love en Zij in orde gebracht. Just hielp de zuiveringsinstallatie in orde zetten, de chloor en PH waarde naar het juiste peil te brengen als een echte badmeester. Achteraf werd dit met een glas Rosé en een T-bone steak op de bbq beklonken als Gorgeous J. Valt me trouwens op bij het schrijven van dit postje dat ik de Bourgondische levenstijl van de Vlaming weer alle eer heb aangedaan. Dit merkte ik ook bij het aantrekken van mijn zomershort deze middag. Nah.. lijnen doen we morgen wel.

 

Dit bracht me dan op de woensdagmiddag naar de JBC achter een geweldig schoon t-shirt en al even mooie short. Het mag dan wel geen label zijn van een designer maar ik vond het echte musthaves bij het zien van de folder. Over de prijs werd er in elk geval niet onderhandeld. Think of it this way.  Look smart, but also buy smart! Als het weertje echt blijft aanhouden zoals het nu is mogen we de lange broeken voor een tijdje opbergen. Door een namiddag te fietsen zien de benen er met de sunkissed teint er namelijk al heel iets aantrekkelijker uit. Dat ik ze hielp met een laagje bruinen zonder zon is een goed bewaard geheim. It's all in the details de finished look J.

 

Nu is het tijd om af te sluiten en nog een kwartiertje te mediteren om de overgang aan te kunnen van het supersized weekend naar het leven in the factory. Met de nog twee verlengde weekends in het verschiet moet het lukken om mijn hyperventilatie onder controle te krijgen bij de gedachte aan werken J. Sounds tricky? Nobody’s perfect! J

19:34 Gepost door Justin in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |