02-10-07

Wherever the road goes...

Vorige week las ik ergens dat een blog gemiddeld een 15 maanden stand houd. Hmm.. ik doe het alvast beter, was mijn stille gedachte. Of course. Of was ‘deed’ hier meer op zijn plaats? Check it out Just! Het razend druk leven die voor het moment aan me voorbijraast is de perfecte uitvlucht om het gelijk aan mijn kant te krijgen. Of gewoon in alle eerlijkheid was het eff niet zo nodig om alles uit te schrijven. Was het too private? Maybe. wat het meest was sounds like this. De momenten dat ik de tijd had, wel dan vond ik wel een uitvlucht om het uit te stellen. De momenten dat het te druk was, wel dan had ik er bijna geld voor gegeven om iets te kunnen posten. Kan iemand het een beetje plaatsen of begrijpen? Bud at the end ben ik toch hopelessly hooked aan mijn plaatsje op het net.

 

Waar ik vorige week wel definitief mee gebroken heb, afscheid van genomen heb, hem bedankte voor bewezen diensten … -i hate to say it- was een goede vriend van me. Face it, darling! Vijf jaar hadden we een band om u tegen te zeggen. Beleefden we samen mooie momenten. Gaf hij me een rustig, sublieme, veilig, trots en zalig gevoel als we samen op stap waren. Het waren mooie momenten. Zoveel is zeker. Het was moeilijk om te breken maar de tijd was er rijk voor. Star is dus ingeruild voor het blauw witte logo van de concurrentie.  Just koos dus deze keer voor jong en dynamisch,  de slogan, ‘bmw maakt rijden geweldig’ wist me te overtuigen. Zou dit de eerste tekenen zijn van een naderende midlife crisis? How knows J. 

BMW 525 005 blog

Vrienden en vriendinnen, kennissen en vreemde mensen reageren op een vreemde manier op de nieuwe aanwinst. Just koos namelijk voor de variant die onder de noemer ‘Touring’ valt. Break of nog beter bekent stationwagen. Babes without brains reageren vol ongeloof op dit esthetisch gegeven. Melden zonder blozen dat ze dit nooit zouden kopen. of course not treesebees, i know a bad combination when i see one. Dit waren mijn Edie Britt gedachten, maar niet wat ik uitsprak. Dit is gewoon lifestyle, meer moet u daar niet achter zoeken. Het staat gewoon in een verlengde van mijn persoonlijkheid. Is een link naar vrije tijd, sportiviteit, weekendjes maken, sport en ontspanning. Nah. Kortom, it’s a car for any occasion.    

 

Tot zover about my new set of wheels. Het is relatief, de feelgood dat zoiets teweeg brengt. Als schril contrast gaat het minder goed met mijn Ma. - Die verblijft in een RVT voor mensen met een alzheimer aandoening -. Het lijkt alsof een kwade misnoegde geest enkele cruciale functies uitschakelde. We op deze manier nogmaals een nieuwe stap in het onbekende zetten in die vreemde wereld, van een al een even vreemde ziekte. Het is zwaar psychologisch belastend, zoveel is zeker. Het is een ziekte met een tergend lange cyclus. Van steeds weer opnieuw een aanvaardingsproces van de actuele gesteldheid. Als dit dan gaat over de misschien wel onvoorwaardelijkste liefde - Je moeder -  is het best wel zwaar op momenten.

 

Ik weet natuurlijk wel dat ik een moederskindje ben - De laatste uit een nest van vijf maakt het er niet eenvoudig op -  maar ben quasi zeker voor allen die van een leuke, gelukkige, zorgelijke en beminnelijke opvoeding genoten hebben me hierin kunnen volgen. Allesoverheersend, onuitputtelijk en onbaatzuchtig, onvoorwaardelijk, zijn woorden die nooit kunnen vatten wat ik op dit moment bedoel en waar ik mijn Ma haar liefde naar ons toe wil mee beschrijven. Ik zie het nog altijd in die prachtige kijkers van haar. Liefde, genegenheid en bezorgdheid…  De switch off button van deze expressie heeft de creepy ghost nog niet weten te overmeesteren. Toch zie ik in die kijkers dat ze moe worden. Dat de momenten dat ze alles geeft met die kijkers van haar  ingebonden worden door een onnoemelijke drang naar rust. Het is haar van harte gegund.

 

Bij deze heb ik mijn weg terug gevonden naar mijn eigenste plaatsje. Mijn blogske. Het plaatsje waar ik alles een plaatsje kan geven, waar ik in alle rust kan accumuleren wat er in me omgaat. Die er me bij helpt dingen vast te leggen in de herinneringen via het geschreven woord. Met de donkere dagen in het verschiet kan het enkel maar de goede kant opgaan in verband met de postjes, over de inhoud.. wel dit is een open boek. Thats life, love, sadness and joy. For things in de past and future. Met de ontstellende bevinding dat all good things come to an end.

15:13 Gepost door Justin in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Can I just say wow! * Wow! Je maakt je comeback in blogland in een mooie nieuwe kar! Heeft het beestje al een naam?
* Alweer mooie woorden voor je moeder...
* Edie krijgt in de niewe serie DH naar het schijnt een veel grotere rol omdat Bree zwanger was in real life. Yeah!

Gepost door: Fresco | 03-10-07

De commentaren zijn gesloten.