05-11-07

About Last Week...

Het afgelopen weekje vrijaf is bij deze niets meer dan een detail uit het verleden. Lucky me J. Het was fijn. No stress! Het was genieten. No worries! Het was meer dan welkom. Of course! De avonden voor de TV met de huiskamer lekker opgewarmd. De kille nachten doorbrengen onder mijn fenomenale comfy Wonny-flanellen dekbedovertrek waren.. zaaalig. (Wonney is de zachtste flanelle van de wereld, it maximize your sleep and feelgood ) Het samen zijn met Junior.. Kortom het was genieten met de grote G en gaf me een ongekend gevoel of luxury.

 

Door dit toedoen heb ik het er op dit eigenste moment dan ook heel moeilijk mee om verstandelijk te kunnen aanvaarden dat het al over is. Mijn gevoelens willen net nog iets langer genieten van het zalig niets doen. Het werken nog iets uitstellen. Nog net een ietsie pietsie zo.  Maar de plicht roept. Een nieuwe werkweek wordt gestart. Geheel tegen mijn zin.. maar we vinden er wel het positieve in. Alleen weet ik nog niet onmiddellijk waar het te zoeken.

 

Als je een beetje optimist bent die houd van de gordijnen dicht en haardvuur aan staan er feno tijden in het verschiet. De kleurenpracht van de bomen. - Ja, de herfst is nog nooit zo vertegenwoordigd geweest in my mind zoals dit jaar.- Dit seizoen legt als het ware een zacht bedje met bladeren waar mijn blues zich in gedijen. Alsof met het vallen van de bladeren ook een boel zekerheden hun takken lijken los te laten. Bij het vele kunstlicht, ook al is het dan van een haardvuur of van smeulende kaarsjes, denken en voelen we anders dan bij zonlicht. Het lijkt de voedingsbodem voor twijfels, vragen of pijn. Of een heel klein beetje ongelukkig zijn.

 

Nu ja, we moeten er positief tegenover staan. Er niet over klagen. Het comfy haardvuur, een glaasje wijn en het gepaste muziekje op de achtergrond… een beetje melancholie over grootse dingen. Het zijn vleugjes ongeluk die mij al bij al herinnerden aan geluk en mij gelukkig houden. Met mijn job in the nightshift was het s’morgens zelfs een belevenis om wolkjes te blazen  in de herfstige ochtendlucht op Allerzielen. Daar de dag anders pas aanvat op de middag en dit fenomeen niet meer bestaande is maakte het op een of andere manier speciaal. Wat ook fijn was is het neuzen in de Sinterklaasboekjes voor de kids. Yes, het kind is nog altijd in me vertegenwoordigd. Trouwens je moet het es proberen, it works magic. Het bracht me in ieder geval terug in mijn kindertijd..  

 

Ook was het de week waar Just terug een jaartje doorschuift op de teller. Does age matter? Of course not honey! Oh dear, de tijd staat inderdaad niet stil. Maar we voelen ons jong. Definitely! Want we zijn jong.. what else… yess! Door de gebeurtenissen van de afgelopen weken was het een iets vreemde verjaardag. Het leek alsof het niet echt van belang was. Toch werd ik fijn verrast door een sms van Zij die me uitnodigde om samen met nog vrienden die ze uitnodigde daar iets te doen voor mijn birthday. Het was fijn. Ingetogen zoals ik het op het moment het liefst ervaar. Voor deze mensen heb ik het volgende stukje tekst.

 

Voor een bijzonder iemand,
 
Bijzondere mensen zijn mensen die het vermogen hebben hun leven met anderen
te delen.
Ze zijn eerlijk in woord en daad, ze zijn oprecht en meelevend en ze zorgen
er altijd voor dat de liefde een deel is van alles......
Bijzondere mensen zijn mensen die het vermogen hebben aan anderen te geven
en ze te helpen met veranderingen die ze op hun pad tegenkomen.
Ze zijn niet bang om kwetsbaar te zijn;ze geloven in hun uniek zijn,en zijn
er trots op te zijn wie ze zijn.
Bijzondere mensen zijn mensen die zichzelf toestaan het plezier te hebben
dicht bij anderen te zijn en om hen geluk te geven.
Ze zijn tot het begrip gekomen dat het liefde is wat
het verschil maakt in het leven.
Jullie zijn heel, heel bijzonder mensen
die waarlijk een verschil maken
in deze wereld.

 

Het lijkt erop dat ik al heel vroeg in de eindejaarsstemming verzeilt ben geraakt. Op andere jaren bekijk ik het met een Siberische koelheid dat het geen naam heeft. Nu kijk ik er naar uit. Zou het mss het aftellen zijn naar een nieuw jaar? Een nieuwe start? Het willen afsluiten van…? De tijd om afscheid te nemen van alles die vanzelfsprekend was? Of is het de drang naar een plaatsverwarmende warmte om het verlies te compenseren? Seriously? Ik ben er nog nie uit. Maar ik sluit het jaar af en verwelkom nieuw met de woorden ‘Hello, en welkome’.

15:42 Gepost door Justin in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Happy late birthday wishes! Zelf kijk ik niet zo uit naar het nieuwe jaar, want het is het verjaardagsjaar waarin ik het epitheton van mijn blog zal moeten veranderen. :-( Ondertussen blijf ik voor mijn tv onder een dekentje zitten. :-)

Gepost door: Fresco | 06-11-07

De commentaren zijn gesloten.