14-11-07

Points of intrest...

In het besef dat het in feite over oud nieuws gaat, waag ik me toch aan een postje. Het afgelopen weekend. Het was zalig. Ik deed me zaterdag in alle eenvoud een complete dag vegeteren cadeau. Languit op de sofa. De plensbuien zorgden net voor dat ietsje extra. As we like it! Brachten me tot de vaststelling dat ik absoluut de deur niet zou uit gaan. Het was een geschenkje.  Mmm, het was lounge met de grote L. De Tv zorgde voor het doelloos voor me uitstaren zonder dat het enige vorm van hersenactiviteit vergde. Mijn loungekostuum zorgde voor het cosi gevoel. Gelukkig bracht het internet nog enige vorm van educatie. Heb gesurft op de mooiste en grootste golfen van het net. Het was ook zalig.  

Zondag liet ik me overhalen om mee te gaan naar een opendeur van een nieuwe showroom van Audi. Schoon was mijn stille mening van al dit glimmend moois. Absurd was de tweede gedachte bij het aanschouwen van de prijskaartjes. Mss was de jongste aankoop van Just de reden van dit pragmatisch gedacht. Een jahreswagen (Sporty) met 25000 km op de teller, niet van nieuw te onderscheiden, 35% korting op de factuurprijs. Het waren dure kilometers die ik voor geen geld zou willen betalen. Dat laat ik liever over aan de eerste eigenaar die hem in the meanwhile koesterde als een goede huisvader.  Auto’s, het is net als met waspoeder. De slogan;’ Ik heb ze wel nog allemaal op een rij’, gaat hier ook op. Toch wenste ik de patron veel succes met de populatie die er anders over denkt. 

Maandag was het een natuurfenomeen die mijn aandacht trok die ik volgde vanuit sporty. De zon had in de namiddag een heuse catfight met dikke hemellichamen en zorgde voor een schitterend schouwspel. Schoon is niet toereikend.. Toch verloor ze de strijd. Het was een beetje beangstigend om de nederlaag te zien aankomen. In mijn regio werd het namelijk op een heel vreemde manier avond. Het leek wel een gigantisch ruimteschip, in de vorm van een Nimbostratus. Yes, thats the word for it. Don’t blame me J. Het plaatste zich boven alles en maakte op deze manier alles donker. Het maakte me benauwd. Ik liet Sporty bang achter aan de voordeur. Hij riep net nie; ‘Beam me up Scotty!’    

Dinsdagmorgen werd ik na mijn nightshift, omstreeks 05h25, er op attent gemaakt dat de nieuwe huurders volledig compatible zijn met hun nieuwe woonst. Imagine; Een alleenstaande villa die model stond voor Phantom Mannor in Disneyland Paris. De nieuwe creepy neighbours zijn er al een dikke twee maand bewoner van. Het vreemde is dat je die mensen begod nooit te zien krijgt. Het enige teken van activiteit of van hun aanwezigheid is dat op bijna elke kamer een Tv aanstaat. Het licht brand op de zolder. Niet zo vreemd? Ware het niet, s’morgens om 05h25… less is more! Ik liet Sporty terug bang achter en wandelde net iets sneller dan gewoonlijk tot aan de voordeur.. 

Woensdag was normaal het obligate bezoek aan mijn Ma in het R.V.T. Dit heeft nu plaats geruimd voor het obligate bezoekje aan mijn Pa. Het is anders. Niet verwonderlijk als moederskind. Op de radio klonk het lied van Niels William – Dat Goed Gevoel. die de stilte op geen mooiere manier kon breken. De woorden; Je zegt veel met weinig woorden, je doet veel met één gebaar, Pa je bent aardig en rechtvaardig…  Beklijvende tekst. Maar het haalt net niet het niveau van Heintjes – Mama..  was mijn stille gedacht. How could it be any better than this?

18:33 Gepost door Justin in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.